رباعی شمارهٔ ۹۶۶
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4242
من بودم و دوش آن بت بنده نواز
از من همه لابه بود و از وی همه ناز
شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید
شب را چه گنه حدیث ما بود دراز