رباعی شمارهٔ ۹۹۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4268
آن دم که حق بنده گزاری همه خوش
وز مهر سر بنده بخاری همه خوش
از خانه برانیم بزاری همه خوش
چون عزم کنم هم بگذاری همه خوش