رباعی شمارهٔ ۱۰۰۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4278
ای چشم بیا دامن خود در خون کش
وی روح برو قماش بر گردون کش
بر لعل لبت هر آنکه انگشت نهاد
مندیش و زبانش از قفا بیرون کش