رباعی شمارهٔ ۱۰۱۳
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4289
ای روی چو آفتاب تو شادی کش
وی موی تو سرمایه ده جمله حبش
تنها تو خوشی و بس در این هر دو جهان
باقی تبع تواند گشته همه خوش