رباعی شمارهٔ ۱۰۲۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4298
با ما چو نه ای مشو رفیق اوباش
کاول قدحت دمند و آخر پرخاش
گل باش و بهر سخن که خواهی میخند
مرد سره باش و هرکجا خواهی باش