دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی

رباعی شمارهٔ ۱۰۲۹

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4305

تا در نزنی بهر چه داری آتش
هرگز نشود حقیقت وقت تو خوش
عیاران را ز آتش آمد مفرش
عیار نه ای ز عاشقان پا درکش