رباعی شمارهٔ ۱۰۵۳
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4329
ای بنده سردی به زمستان چون زاغ
محروم ز بلبل و گلستان و ز باغ
دریاب که این دم اگرت فوت شود
بسیار طلب کنی به صد چشم و چراغ