رباعی شمارهٔ ۱۰۵۶
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4332
گفتی مگری چو ابر در فرقت باغ
من آن توام بخسب ایمن به فراغ
ترسم که چراغ زیر طشتی بنهی
وانگاه بجویمش به صد چشم و چراغ