رباعی شمارهٔ ۱۰۶۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4338
در فقر فقیر باش و در صفوت صاف
با فقر و صفا درآ تو در کار مصاف
گر خصم تو صد تیغ برآرد ز غلاف
چون هیچ نبیند نزند زخم گزاف