رباعی شمارهٔ ۱۱۰۸
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4384
آمد بت خوش عربده می کیشم
بنشست چو یک تنگ شکر در پیشم
در بر بنهاد بربط و ابریشم
وین پرده همی زد که خوش و بی خویشم