رباعی شمارهٔ ۱۴۹۶
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4772
گر تیغ اجل مرا کند بی سر و جان
در حسن برآیم ز زمین صد چندان
از خاک چو جمله دانه ها میروید
هم دانه آدمی بروید میدان