رباعی شمارهٔ ۱۵۱۵
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4791
من کی خندم تات نبینم خندان
جان بنده آن خنده بیکام و دهان
افسوس که خنده ترا می بینند
و آن خنده تو ز چشم خلقان پنهان