رباعی شمارهٔ ۱۵۴۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4818
ای جان جهان جان و جهان بنده تو
شیرین شده عالم ز شکر خنده تو
صد قرن گذشت و آسمان نیز ندید
در گردش روزگار ماننده تو