رباعی شمارهٔ ۱۶۴۳
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4919
مستم ز می عشق خراب افتاده
برخواسته دل از خور و خواب افتاده
در دریایی که پا و سر پیدا نیست
جان رفته و تن بر سر آب افتاده