رباعی شمارهٔ ۱۷۰۱
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 4977
ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
ور زانکه ببندند دهان میدانی
ور جان و دلم نهان شود زیر زمین
شاد است روانم که روان میدانی