رباعی شمارهٔ ۱۷۷۹
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 5055
با خنده بر بسته چرا خرسندی
چون گل باید که بی تکلف خندی
فرقست میان عشق کز جان خیزد
یا آنچه به ریسمانش برخود بندی