رباعی شمارهٔ ۱۷۸۱
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 5057
بازآی که تا به خود نیازم بینی
بیداری شبهای درازم بینی
نی نی غلطم که خود فراق تو مرا
کی زنده رها کند که بازم بینی