رباعی شمارهٔ ۱۸۲۹
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 5105
چشمان خمار و روی رخشان داری
کان گوهر و لعل بدخشان داری
گیرم که چو غنچه خنده پنهان داری
گل را ز جمال خود تو خندان داری