رباعی شمارهٔ ۱۸۳۴
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 5110
چون خار بکاری رخ گل می خاری
تا گل ناری بر ندهد گلناری
فعل تو چو تخم و این جهان طاحون است
تا خشت بر آسیا بری خاک آری