رباعی شمارهٔ ۱۹۸۲
مولانا جلالالدین محمد بلخی (مولوی) — رباعیات شماره 5258
هرشب که به بنده هم نشین می افتی
چون نور مهی که بر زمین می افتی
من بنده چشم مست پرخواب توام
آن دم که چنان و این چنین می افتی