بخش ۳۲ - ترسیدن فرعون از آن بانگ
مولانا جلال‌الدین محمد بلخی (مولوی) — مثنوی د۳ شماره 5589
ترسیدن فرعون از آن بانگ
این صدا جان مرا تغییر کرد
از غم و اندوه تلخم پیر کرد
پیش می آمد سپس می رفت شه
جمله شب او همچو حامل وقت زه
هر زمان می گفت ای عمران مرا
سخت از جا برده است این نعره ها
زهره نه عمران مسکین را که تا
باز گوید اختلاط جفت را
که زن عمران به عمران در خزید
تا که شد استاره موسی پدید
هر پیمبر که در آید در رحم
نجم او بر چرخ گردد منتجم