دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

رباعی شمارهٔ ۱۰

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — رباعیات سعدی شماره 10

هشیار سری بوَد ز سودای تو مست
خوش آن که ز روی تو دلش رفت ز دست
بی‌‌تو همه هیچ نیست در ملک وجود
ور هیچ نباشد، چو تو هستی، همه هست

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.