دیوان اشعار حکیم عمر خیام نیشابوری

رباعی شماره 1 (برخیز و بیا بتا برای دل ما...) #1

رباعی شماره 2 (چون عهده نمی‌شود کسی فردا ...) #2

رباعی شماره 3 (قرآن که مهین کلام خوانند آ...) #3

رباعی شماره 4 (گر می نخوری طعنه مزن مستان...) #4

رباعی شماره 5 (هر چند که رنگ و بوی زیباست...) #5

رباعی شماره 6 (ماییم و می و مطرب و این کن...) #6

رباعی شماره 7 (آن قصر که جمشید در او جام ...) #7

رباعی شماره 8 (ابر آمد و باز بر سر سبزه گ...) #8

رباعی شماره 9 (اکنون که گل سعادتت پربار ا...) #9

رباعی شماره 10 (امروز تو را دسترس فردا نیس...) #10

رباعی شماره 11 (ای آمده از عالم روحانی تفت...) #11

رباعی شماره 12 (ای چرخ فلک خرابی از کینه ت...) #12

رباعی شماره 13 (ای دل چو زمانه می‌کند غمنا...) #13

رباعی شماره 14 (این بحر وجود آمده بیرون ز ...) #14

رباعی شماره 15 (این کوزه چو من عاشق زاری ب...) #15

رباعی شماره 16 (این کهنه رباط را که عالم ن...) #16

رباعی شماره 17 (این یک دو سه روز نوبت عمر ...) #17

رباعی شماره 18 (بر چهره گل نسیم نوروز خوش ...) #18

رباعی شماره 19 (پیش از من و تو لیل و نهاری...) #19

رباعی شماره 20 (تا چند زنم به روی دریاها خ...) #20

رباعی شماره 21 (ترکیب پیاله‌ای که درهم پیو...) #21

رباعی شماره 22 (ترکیب طبایع چو به کام تو د...) #22

رباعی شماره 23 (چون ابر به نوروز رخ لاله ب...) #23

رباعی شماره 24 (چون بلبل مست راه در بستان ...) #24

رباعی شماره 25 (چون چرخ به کام یک خردمند ن...) #25

رباعی شماره 26 (چون نیست حقیقت و یقین اندر...) #26

رباعی شماره 27 (چون نیست ز هر چه هست جز با...) #27

رباعی شماره 28 (خاکی که به زیر پای هر نادا...) #28

رباعی شماره 29 (خورشید کمند صبح بر بام افک...) #29

رباعی شماره 30 (در خواب بدم مرا خردمندی گف...) #30

رباعی شماره 31 (در دایره‌ای که آمد و رفتن ...) #31

رباعی شماره 32 (در کارگه کوزه‌گری رفتم دوش...) #32

رباعی شماره 33 (دهقان قضا بسی چو ما کشت و ...) #33

رباعی شماره 34 (رندی دیدم نشسته بر خنگ زمی...) #34

رباعی شماره 35 (روزی‌ست خوش و هوا نه گرم ا...) #35

رباعی شماره 36 (دریاب که از روح جدا خواهی ...) #36

رباعی شماره 37 (ساقی گل و سبزه بس طربناک ش...) #37

رباعی شماره 38 (عمریست مرا تیره و کاریست ن...) #38

رباعی شماره 39 (فصل گل و طرف جویبار و لب ک...) #39

رباعی شماره 40 (گر شاخ بقا ز بیخ بختت رست ...) #40

رباعی شماره 41 (گر می نخوری ز بهر تزویر و ...) #41

رباعی شماره 42 (گویند مرا که دوزخی باشد مس...) #42

رباعی شماره 43 (من هیچ ندانم که مرا آنکه س...) #43

رباعی شماره 44 (مهتاب به نور دامن شب بشکاف...) #44

رباعی شماره 45 (می خوردن و شاد بودن آیین م...) #45

رباعی شماره 46 (می نوش که عمر جاودانی این ...) #46

رباعی شماره 47 (هنگام سپیده‌دم خروس سحری...) #47

رباعی شماره 48 (یاران موافق همه از دست شدن...) #48

رباعی شماره 49 (در هر دشتی که لاله‌زاری بو...) #49

رباعی شماره 50 (هر ذره که در خاک زمینی بود...) #50

رباعی شماره 51 (هر سبزه که بر کنار جویی رس...) #51

رباعی شماره 52 (یک جرعه می ز ملک کاووس به ...) #52

رباعی شماره 53 (چون عمر به سر رسد چه شیرین...) #53

رباعی شماره 54 (آنان که محیط فضل و آداب شد...) #54

رباعی شماره 55 (آن را که به صحرای علل تاخت...) #55

رباعی شماره 56 (آن‌ها که کهن شدند و این‌ها...) #56

رباعی شماره 57 (آنکس که زمین و چرخ و افلاک...) #57

رباعی شماره 58 (از آمدنم نبود گردون را سود...) #58

رباعی شماره 59 (از رنج کشیدن آدمی حر گردد...) #59

رباعی شماره 60 (اسرار ازل را نه تو دانی و ...) #60

رباعی شماره 61 (ای بس که نباشیم و جهان خوا...) #61

رباعی شماره 62 (این اهل قبور خاک گشتند و غ...) #62

رباعی شماره 63 (این چرخ فلک که ما در او حی...) #63

رباعی شماره 64 (این قافله عمر عجب می‌گذرد...) #64

رباعی شماره 65 (بر چرخ فلک هیچ کسی چیر نشد...) #65

رباعی شماره 66 (بر گیر و بدست نه که ایام ن...) #66

رباعی شماره 67 (بر مفرش خاک خفتگان می‌بینم...) #67

رباعی شماره 68 (بر من قلم قضا چو بی من ران...) #68

رباعی شماره 69 (پیری دیدم به خانه خماری...) #69

رباعی شماره 70 (تا زهره و مه در آسمان گشت ...) #70

رباعی شماره 71 (جز راه قلندران میخانه مپوی...) #71

رباعی شماره 72 (جامی است که عقل آفرین می‌ز...) #72

رباعی شماره 73 (چندان که نگاه می‌کنم هر سو...) #73

رباعی شماره 74 (چون عاقبت کار جهان نیستی ا...) #74

رباعی شماره 75 (چون مرده شوم خاک مرا گم سا...) #75

رباعی شماره 76 (خیام اگر ز باده مستی خوش ب...) #76

رباعی شماره 77 (خیام تنت به خیمه‌ای ماند ر...) #77

رباعی شماره 78 (دارنده چو ترکیب طبایع آراس...) #78

رباعی شماره 79 (دانی ز چه رو همی‌کنم ناله ...) #79

رباعی شماره 80 (در پرده اسرار کسی را ره نی...) #80

رباعی شماره 81 (دل گفت مرا علم لدنی هوس اس...) #81

رباعی شماره 82 (دوزخ شرری ز رنج بیهوده ماس...) #82

رباعی شماره 83 (رندی دیدم نشسته بر خنگ زمی...) #83

رباعی شماره 84 (زان پیش که بر سرت شبیخون آ...) #84

رباعی شماره 85 (ساقی غم فردای قیامت چه خور...) #85

رباعی شماره 86 (سرمایه ز دست رفت و حاصل نر...) #86

رباعی شماره 87 (سنگی ز سبوی پیر دهقان بشکس...) #87

رباعی شماره 88 (صافی بستان و درده این درد ...) #88

رباعی شماره 89 (صانع چو جهان را به تماشا آ...) #89

رباعی شماره 90 (عالم اگر از توست به یک ارز...) #90

رباعی شماره 91 (عیشی است در این دیر که نام...) #91

رباعی شماره 92 (فردا که قیامت آشکارا گردد...) #92

رباعی شماره 93 (قضا چو ز سرنوشت ناچار بود...) #93

رباعی شماره 94 (قومی متفکرند اندر ره دین...) #94

رباعی شماره 95 (گر بر فلکم دست بدی چون یزد...) #95

رباعی شماره 96 (گر دست دهد ز مغز گندم نانی...) #96

رباعی شماره 97 (گر زانکه غم جهان نداری به ...) #97

رباعی شماره 98 (گر یک نفست ز زندگانی گذرد...) #98

رباعی شماره 99 (گویند بهشت و حور عین خواهد...) #99

رباعی شماره 100 (ما لعبتکانیم و فلک لعبت‌با...) #100

رباعی شماره 101 (ماییم که اصل شادی و کان غم...) #101

رباعی شماره 102 (مرغی دیدم نشسته بر باره طو...) #102

رباعی شماره 103 (مستان که ز خود بی‌خبر و مد...) #103

رباعی شماره 104 (من بی می ناب زیستن نتوانم...) #104

رباعی شماره 105 (می لعل مذاب است و صراحی کا...) #105

رباعی شماره 106 (ناآمده‌گان اگر بدانند که م...) #106

رباعی شماره 107 (نتوان دل شاد را به غم فرسو...) #107

رباعی شماره 108 (نیکی و بدی که در نهاد بشر ...) #108

رباعی شماره 109 (هان کوزه‌گرا بپای اگر هشیا...) #109

رباعی شماره 110 (هر سبزه که بر کنار جویی دی...) #110

رباعی شماره 111 (هنگام صبوح ای صنم فرخ‌فال...) #111

رباعی شماره 112 (یک چند به کودکی به استاد ش...) #112

رباعی شماره 113 (یک قطره آب بود با دریا شد...) #113

رباعی شماره 114 (آن مایه ز دنیا که خوری یا ...) #114

رباعی شماره 115 (از آمدن بهار و از رفتن دی...) #115

رباعی شماره 116 (از کوزه‌گری کوزه خریدم بار...) #116

رباعی شماره 117 (ای آنکه نتیجه چهار و هفتی...) #117

رباعی شماره 118 (ای بی‌خبران شکل مجسم هیچ ا...) #118

رباعی شماره 119 (ای پیر خردمند پگاه تر بر خ...) #119

رباعی شماره 120 (ای چرخ فلک من نه سزاوار جف...) #120

رباعی شماره 121 (ای دوست بیا تا غم فردا نخو...) #121

رباعی شماره 122 (این چرخ فلک که ما در او حی...) #122

رباعی شماره 123 (برخیز ز خواب تا شرابی بخور...) #123

رباعی شماره 124 (برخیزم و عزم باده ناب کنم...) #124

رباعی شماره 125 (بنگر ز جهان چه طرف بربستی ...) #125

رباعی شماره 126 (تا دست بر اتفاق بر هم ننهی...) #126

رباعی شماره 127 (چون چرخ به گرد دهر گردان گ...) #127

رباعی شماره 128 (چون نیست ز هرچه رفت بازآمد...) #128

رباعی شماره 129 (چندان که جهان به کار من می...) #129

رباعی شماره 130 (خیزید و صبوحی به می ناب زن...) #130

رباعی شماره 131 (در باغ جهان چو غنچه نشکفت ...) #131

رباعی شماره 132 (در دایره سپهر ناپیدا گور...) #132

رباعی شماره 133 (دریاب که عمر بر سر باد برف...) #133

رباعی شماره 134 (زان باده که جان پرور و شاد...) #134

رباعی شماره 135 (ساقی به کرم قدح به دستم در...) #135

رباعی شماره 136 (از دی که گذشت هیچ از او یا...) #136

رباعی شماره 137 (ای دیده اگر کور نه‌ای گور ...) #137

رباعی شماره 138 (برخیز و مخور غم جهان گذران...) #138

رباعی شماره 139 (چون حاصل آدمی در این شورست...) #139

رباعی شماره 140 (در کارگه کوزه‌گری کردم رای...) #140

رباعی شماره 141 (دی کوزه‌گری بدیدم اندر باز...) #141

رباعی شماره 142 (زان باده که عمر جاودانی اس...) #142

رباعی شماره 143 (ساقی گل و سبزه بس طربناک ش...) #143

رباعی شماره 144 (طبعم به جهان جز پی خرسندی ...) #144

رباعی شماره 145 (گر باده خوری به هوشمندان خ...) #145

رباعی شماره 146 (گل گفت که من یوسف کنعان جه...) #146

رباعی شماره 147 (گویند که فردا به بهشت آیی ...) #147

رباعی شماره 148 (یک نان به دو روز گر شود حا...) #148

رباعی شماره 149 (آن قصر که با چرخ همی‌زد په...) #149

رباعی شماره 150 (از آمدن و رفتن ما سودی کو...) #150

رباعی شماره 151 (از تن چو برفت جان پاک من و...) #151

رباعی شماره 152 (می خور که فلک بهر هلاک من ...) #152

رباعی شماره 153 (از هرچه بجز می است کوتاهی ...) #153

رباعی شماره 154 (بنگر ز صبا دامن گل چاک شده...) #154

رباعی شماره 155 (تا کی غم آن خورم که دارم ی...) #155

رباعی شماره 156 (یک جرعه می کهن ز ملک ری به...) #156

رباعی شماره 157 (آن مایه ز دنیا که خوری یا ...) #157

رباعی شماره 158 (از آمدن بهار و از رفتن دی...) #158

رباعی شماره 159 (از کوزه‌گری کوزه خریدم بار...) #159

رباعی شماره 160 (ای آنکه نتیجه چهار و هفتی...) #160

رباعی شماره 161 (ای چرخ فلک نه از تو شادی د...) #161

رباعی شماره 162 (ای دل همه اسباب جهان بر با...) #162

رباعی شماره 163 (ای دوست حقیقت شنو از من سخ...) #163

رباعی شماره 164 (ای دل تو به اسرار معما نرس...) #164

رباعی شماره 165 (بر مفرش خاک خفتگان می‌بینی...) #165

رباعی شماره 166 (بردار پیاله و سبو ای دلجوی...) #166

رباعی شماره 167 (بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی...) #167

رباعی شماره 168 (چون چرخ به گرد دهر بی من گ...) #168

رباعی شماره 169 (چون نیست مقام ما در این ده...) #169

رباعی شماره 170 (خوش باش که پخته‌اند سودای ...) #170

رباعی شماره 171 (در کارگه کوزه‌گری کردم رای...) #171

رباعی شماره 172 (در گوش دلم گفت فلک پنهانی...) #172

رباعی شماره 173 (زان کوزه می که نیست در وی ...) #173

رباعی شماره 174 (گر آمدنم به خود بدی نآمدمی...) #174

رباعی شماره 175 (گر دست دهد ز مغز گندم نانی...) #175

رباعی شماره 176 (گر کار فلک به عدل سنجیده ب...) #176

رباعی شماره 177 (هان کوزه‌گرا بپای اگر هشیا...) #177

رباعی شماره 178 (یک قطره آب بود با دریا شد...) #178