دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

رباعی شماره 107 (نتوان دل شاد را به غم فرسو...)

حکیم عمر خیام نیشابوری — رباعیات اصیل خیام (۱۷۸ رباعی فروغی-غنی) شماره 107

نتوان دل شاد را به غم فرسودن
وقت خوش خود به سنگ محنت سودن
کس غیب چه داند که چه خواهد بودن
می باید و معشوق و به کام آسودن

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پیام خیام: غنیمت شمردن دم حاضر، رهایی از حسرت گذشته و بیم آینده، و زیستن با پاک‌دلی و شادمانی.