قلم:
رباعی شماره 107 (نتوان دل شاد را به غم فرسو...)
حکیم عمر خیام نیشابوری — رباعیات اصیل خیام (۱۷۸ رباعی فروغی-غنی) شماره 107
نتوان دل شاد را به غم فرسودن
وقت خوش خود به سنگ محنت سودن
کس غیب چه داند که چه خواهد بودن
می باید و معشوق و به کام آسودن
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پیام خیام: غنیمت شمردن دم حاضر، رهایی از حسرت گذشته و بیم آینده، و زیستن با پاکدلی و شادمانی.