قلم:
رباعی شماره 155 (تا کی غم آن خورم که دارم ی...)
حکیم عمر خیام نیشابوری — رباعیات اصیل خیام (۱۷۸ رباعی فروغی-غنی) شماره 155
تا کی غم آن خورم که دارم یا نه
وین عمر به خوشدلی گذارم یا نه
پر کن قدح باده که معلومم نیست
کاین دم که فرو برم برآرم یا نه
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پیام خیام: غنیمت شمردن دم حاضر، رهایی از حسرت گذشته و بیم آینده، و زیستن با پاک‌دلی و شادمانی.