دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

رباعی شماره 47 (هنگام سپیده‌دم خروس سحری...)

حکیم عمر خیام نیشابوری — رباعیات اصیل خیام (۱۷۸ رباعی فروغی-غنی) شماره 47

هنگام سپیده‌دم خروس سحری
دانی که چرا همی‌کند نوحه‌گری
یعنی که نمودند در آیینه صبح
کز عمر شبی گذشت و تو بی‌خبری

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پیام خیام: غنیمت شمردن دم حاضر، رهایی از حسرت گذشته و بیم آینده، و زیستن با پاک‌دلی و شادمانی.