دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

رباعی شماره 57 (آنکس که زمین و چرخ و افلاک...)

حکیم عمر خیام نیشابوری — رباعیات اصیل خیام (۱۷۸ رباعی فروغی-غنی) شماره 57

آنکس که زمین و چرخ و افلاک نهاد
بس داغ که او بر دل غمناک نهاد
بسیار لب چو لعل و زلفین چو مشک
در طبل زمین و حقه خاک نهاد

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پیام خیام: غنیمت شمردن دم حاضر، رهایی از حسرت گذشته و بیم آینده، و زیستن با پاک‌دلی و شادمانی.