دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

رباعی شمارهٔ ۵۸

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — رباعیات سعدی شماره 58

گویند مرو در پی آن سرو بلند
انگشت‌نمای خلق بودن تا چند؟
بی‌فایده پندم مده ای دانشمند
من چون نروم؟ که می‌برندم به کمند

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.