قلم:
رباعی شمارهٔ ۸۷
شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — رباعیات سعدی شماره 87
منعم که به عیش می‌رود روز و شبش
نالیدن درویش نداند سببش
بس آب که می‌رود به جیحون و فرات
در بادیه تشنگان به جان در طلبش
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.