قلم:
رباعی شمارهٔ ۱۰۲
شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — رباعیات سعدی شماره 102
آن رفته که بود دل بدو مشغولم
وافکنده به شمشیر جفا مقتولم
بازآمد و آن رونق پارینش نیست
خط خویشتن آورد که من معزولم
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.