قلم:
رباعی شمارهٔ ۱۰۹
شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — رباعیات سعدی شماره 109
خیزم قد و بالای چو حورش بینم
وآن طلعت آفتاب نورش بینم
گر ره ندهندم که به نزدیک شوم
آخر نزنندم که ز دورش بینم
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.