دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

شمارهٔ ۲۶ - ترکیب بند

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — مواعظ و قصاید سعدی شماره 28

در عهد تو ای نگار دلبند!
بس عهد که بشکنند و سوگند
من چون تو دگر ندیده‌ام خوب
منظور جهانیان و محبوب
ما را هوس تو کس نیاموخت
پروانه به جهد خویشتن سوخت
دوران تو نادر اوفتادست
کاین حسن، خدا به کس ندادست
ای چشم و چراغ دیده و حی!
خون ریختنم چه می‌کنی هی؟
هر لحظه به سر درآیدم دود
فریاد و جزع نمی‌کند سود
دل رفت و عنان طاقت از دست
سیل آمد و ره نمی‌توان بست
مهر تو نگار سرو قامت
بر من رقم‌ست تا قیامت
دل در طلب تو رفت و دینم
جان نیز طمع کنی یقینم

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.