قلم:
بخش ۱۹ - مثل
شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — بوستان سعدی شماره 223
پلیدی کند گربه بر جای پاک
چو زشتش نماید بپوشد به خاک
تو آزادی از ناپسندیده‌ها
نترسی که بر وی فتد دیده‌ها؟
براندیش از آن بندهٔ پرگناه
که از خواجه مخفی شود چند گاه
اگر برنگردد به صدق و نیاز
به زنجیر و بندش بیارند باز
به کین‌آوری با کسی برستیز
که از وی گزیرت بود یا گریز
کنون کرد باید عمل را حساب
نه وقتی که منشور گردد کتاب
کسی گرچه بد کرد هم بد نکرد
که پیش از قیامت غم خود بخورد
گر آیینه از آه گردد سیاه
شود روشن آیینهٔ دل به آه
بترس از گناهان خویش این نَفَس
که روز قیامت نترسی ز کس
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.