دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

غزل شمارهٔ ۵۱

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — غزلیات سعدی شماره 688

برخیز تا طریقِ تکلّف رها کنیم
دکّانِ معرفت به دو جو بر بها کنیم
گر دیگر آن نگارِ قباپوش بگذرد
ما نیز جامه‌های تصوّف قبا کنیم
هفتاد زَلَّت از نظرِ خلق در حجاب
بهتر ز طاعتی که به روی و ریا کنیم
آن کاو به غیرِ سابقه چندین نواخت کرد
ممکن بوَد که عفو کند گر خطا کنیم
سعدی وفا نمی‌کند ایامِ سستِ مهر
این پنج روزِ عمر بیا تا وفا کنیم

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.