قلم:

شمارهٔ ۶۱

شد غلامی به جوی، کآب آرَد

آبِ جوی آمد و غلام بِبُرد

دام هر بار ماهی آوردی

ماهی این بار رفت و دام بِبُرد

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.

← شعر قبلی فهرست کل اشعار این بخش شعر بعدی →