قلم:

شمارهٔ ۱۳۳

چو رنج بَرنَتَوانی گرفتن از رنجور

قدم زِ رفتن و پرسیدنش دریغ مَدار

هزار شربتِ شیرین و میوه‌ی مَشموم

چُنان مفید نباشد که بوی صحبتِ یار

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.

← شعر قبلی فهرست کل اشعار این بخش شعر بعدی →