دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

شمارهٔ ۱۵۸

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — قطعات سعدی شماره 178

دشمنت خود مَباد و گَر باشد
دیده بردوخته به تیرِ خَدَنگ
سرِ خَصمت به گُرز کوفته باد
بی‌رَوان اوفتاده در صفِ جَنگ
خون و دندانْش، از دَهَن پَرتاب
چون اَناری که بِشکَنی به دو سنگ

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.