قلم:
شمارهٔ ۱۶۷
شیخ اجل مصلحالدین سعدی شیرازی — قطعات سعدی شماره 187
مردکی غرقه بود در جیحون
در سمرقند بود پندارم
بانگ میکرد و زار مینالید
که دریغا کلاه و دستارم
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیکنامی و پرهیز از مردمآزاری.