قلم:
رباعی شمارهٔ ۴۷
شیخ اجل مصلحالدین سعدی شیرازی — رباعیات سعدی شماره 193
ای یار کجایی که در آغوش نهای
و امشب بر ما نشسته چون دوش نهای
ای سرو روان و راحت نفس و روان
هر چند که غایبی فراموش نهای
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیکنامی و پرهیز از مردمآزاری.