قلم:
شعر ۲۱ - قصیده
شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — قطعات سعدی شماره 269
جاءَ الشتاءُ بِبَردٍ لا مَرَدَّ لهُ
و لم یُطِق حَجَرُ القاسی یقاسیه
لا کَأسَ عِندیِ و لا کانونَ یُدفِئُنی
کِنّی ظلامٌ و کیسی قَلَّ مافیه
دَع‌ِ الکبابَ و خَلِّ الکفِّ یا اَسَفاً
علی کِساءٍ نُغَطّیِ فی دَیاجیه
اَرجوکَ مولایَ فیما یَقتضی اَمَلی
والعبدُ لَم یرجِ الّا مَن مَوالیه
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.