قلم:
شمارهٔ ۷
شیخ اجل مصلحالدین سعدی شیرازی — مواعظ و قصاید سعدی شماره 155
رفتن چو ضرورتاست و منزل به گذاشت،
من خود ننهم دلی که بر باید داشت
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیکنامی و پرهیز از مردمآزاری.