قلم:
حکایت شمارهٔ ۳
شیخ اجل مصلحالدین سعدی شیرازی — گلستان سعدی شماره 45
روی بر خاکِ عجز، میگویم
هر سحرگه که باد میآید:
«ای که هرگز فرامشت نکنم
هیچت از بنده یاد میآید؟»
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیکنامی و پرهیز از مردمآزاری.