دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

حکایت شمارهٔ ۱۶

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — گلستان سعدی شماره 106

یا لَیْتَ قَبْلَ مَنِیَّتی یَوْماً أَفُوزُ بِمُنْیَتی
نَهْراً تُلاطِمُ رُکْبَتی وَ أَظَلُّ أَمْلَأُ قِرْبَتی

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.