قلم:

حکمت شمارهٔ ۱۴

با مردم سهل خوی دشخوار مگوی

با آن که در صلح زند جنگ مجوی

چو دست از همه حیلتی در گسست

حلال است بردن به شمشیر دست

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.

← شعر قبلی فهرست کل اشعار این بخش شعر بعدی →