دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

حکمت شمارهٔ ۵۱

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — گلستان سعدی شماره 228

نه عجب گر فرو رود نَفَسَش
عندلیبی غُراب هم‌ قفسش
گر هنرمند از اوباش جفایی بیند
تا دلِ خویش نیازارد و در هم نشود
سنگِ بد گوهر اگر کاسه‌ زرّین بشکست
قیمتِ سنگ نیفزاید و زر کم نشود

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.