حکمت شمارهٔ ۵۹

چو با سفله، گویی به لطف و خوشی

فزون گرددش کبر و گردنکشی

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.

← شعر قبلی فهرست کل اشعار این بخش شعر بعدی →