دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

حکمت شمارهٔ ۶۲

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — گلستان سعدی شماره 239

وامش مده آن که بی نماز است
گرچه دهنش ز فاقه باز است
کاو فرض خدا نمی‌گزارد
از قرض تو نیز غم ندارد
امروز دو مرده بیش گیرد مرکن
فردا گوید تربی از اینجا بر کن

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.