حکمت شمارهٔ ۱۰۲

آن که حظ آفرید و روزی داد

یا فضیلت همی دهد یا بخت

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.

← شعر قبلی فهرست کل اشعار این بخش شعر بعدی →