قلم:
شمارهٔ ۲۰
شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — مواعظ و قصاید سعدی شماره 269
دوش گفتم ز عشق توبه کنم
که گَه ِ رفتن از جهان آمد
توبه کردم ازین سخن، که مرا
یاد آن یار دل‌ستان آمد
بر زبان نام کون او بردم
کیر را آب بر دهان آمد
✨ تعبیر و پیام شعر:
حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.