دیوان ادب پارسی
دیوان ادب پارسی گنجینه نفیس مشاهیر و شعر کهن
قلم:

شمارهٔ ۲۳

شیخ اجل مصلح‌الدین سعدی شیرازی — مواعظ و قصاید سعدی شماره 272

چون دید که پیریم سپیدی بفزود
برگشت و ارادتی زیادت ننمود
‌گفتم که اگر سپید شد مویم زود
‌شکر است، که دل همان‌ سیاه است که‌ بود

✨ تعبیر و پیام شعر:

حکمت و پند سعدی: دعوت به اعتدال، مروت، نیک‌نامی و پرهیز از مردم‌آزاری.